Het verhaal van de Hummer

Het spel van het derde van invalidenwagentje naar Hummer

Rijdend over de snelweg lijkt het wel of ik in de verte heel langzaam een grijs invalidenwagentje zie rijden. Het autootje houdt alle verkeer op en er rijdt dan ook een enorme stoet achter. Zulke autootjes mogen toch helemaal niet op de snelweg rijden, denk ik nog bij mezelf. Binnen een paar seconden rijd ik er al vlak achter. He, dit is wel een groot uitgevallen invalidenwagentje, het lijkt wel een VW golf! En er hangt ook een oranje VV Kollum vlaggetje aan de spiegel. Fuck......het zal toch niet......... Binnen een fractie van een seconde rijd ik er naast en ja hoor ..................het is ‘m..................dus toch............ Achter het stuur zit een lange magere jongeman, met een rossig kapsel. Net als altijd, kijkt hij met een enorme grijns om zich heen zo van: “wie doet me wat?” Ik voel meteen plaatsvervangende schaamte. Hoe kan het toch dat de jongen van 20 jaar oud en die luistert naar de bijnaam Skorry rijdt als een oud wijf van minimaal 85? Ik weet het niet, maar wat ik wel weet is dat de rijstijl van Skorry in de wedstrijden tegen Veenwouden en VVT is overgeslagen op het hele derde. In deze wedstrijden speelt het hele team als een stel oude kranten en is niet vooruit te branden. Alleen Halbe laat zien dat hij altijd en overal scoort, al is het deze keer wel in het verkeerde doel.
Tegen het tweede van Ropta Boys moet alles anders. Good Old Stefan Merkus, die in het veld alleen ballen aflegt als je roept: Ja, MerkusAutomatisering.nl, hier die bal! Is weer fit. Hij had gekke dingen gedaan met zijn dikke teen. En al durven wij in de stukjes van het derde alles te benoemen, wat MerkusAutomatisering.nl allemaal met zijn dikke teen doet, dat gaat te ver voor de VV Kollum-website. Maar goed, zijn vriendin Ans heeft de dikke teen van Stefan op alle mogelijke manieren opgelapt en hij doet het weer goed genoeg om te bikkelen. Stefan laat zien dat hij het verschil maakt in dit derde. Hij gaat voorop in de strijd en sleept het hele team mee in zijn strijd, felheid en positiviteit! Coach Jan was eindelijk weer content: “Na twee wedstrijden in een invalidenwagentjestempo, werd het ook tijd voor een Ferrari” Assistent coach Gosse vult aan: Nou heitie, dit was nog geen Ferrari! Laten we het houden op een Hummer, er werd eindelijk weer eens geknokt!”

Zelfs Shauni, die door al zijn liefdesescapades inmiddels door het leven gaat als “The Stiffmeister” heeft vijf minuten vol positiviteit gevoetbald en gestreden. Daarna viel hij weer terug in zijn oude patroon. Want The Stiffmeister stond weer continu met de handen in de lucht, kijkend naar de hemel. “Maahaaartjuuhuuhh, die meneeheeer geeft mij geen goede bahhaaaal. Dat vind ik niet euuuheeeeuuuukkkkkk”. Coach Jan: “ Van die Stiffler wordt ik doodziek, die staat de hele tijd te zeiken in het veld”. “Ja” vult zijn assistent Gosse aan: “die kunnen we beter The Zeikmeister noemen”. Veteraan Halbe neemt zijn pupil Stiffler in bescherming: “we moeten die jongen de kans geven, als we ‘m wat positiever krijgen, dan kan die het eerste nog wel eens halen!”

En dan nu naar het echte wedstrijdverslag: zoals gezegd werd er tegen Ropta Boys ouderwets gestreden en gevochten! De 1-0 werd op fraaie wijze binnen geschoten door Jopie Adema. Vlak voor rust maakte Ropta Boys met een mooi doelpunt gelijk. In de tweede helft was het veteraan en vedette Halbe, die maar weer eens aan pupil Stiffler bewees dat hij altijd en overal scoort (zie je Shauni als je maar positief blijft) deze keer in het goede doel!

Oh Jah 1: de wedstrijd stond onder leiding van de sterk fluitende Marco Schippers (en dat is cynisch bedoeld!)

Oh Jah 2: StuTjeerd had twee gekneusde ribben, kwam dat door het harde studeren of door de seks?

Oh Jah 3: Tjeerd wilde uit pure noodzaak wel zijn Kollum-3-tenue aantrekken, maar dan eiste hij wel speelminuten. Hoezo gekneusde ribben?

Oh Jah 4: Lammert trek eens normale T-shirts aan!

Oh Jah 5: Shauni kan niet met een heftruck overweg!